ΚΕΙΜΕΝΟ 3
Γιατί να παραμένω σε μια πατρίδα που κάποιοι (και πολιτικοί μεταξύ αυτών ) φροντίζετε να με πληγώνει;
Α. Μια διαπίστωση και δύο ερωτήματα
Κάθε χρόνο, χιλιάδες νέοι άνθρωποι λαμβάνουν μια απόφαση που
σημαδεύει τη ζωή τους.
«Φεύγω από την χώρα, δεν αντέχω άλλο !»
Ένα αεροπλάνο, ένα πλοίο, ένα τρένο το μέσον της Φυγής. Πίσω μένουν
οι γονείς, οι φίλοι, οι αγαπημένοι/ες,
οι αναμνήσεις. Κάποιοι αρνήθηκαν πεισματικά σε αυτή την ιερή γη-την Ελλάδα- που
τους γέννησε, ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ να της επιτρέψουν να τους κρατήσει στην αγκαλιά της αδιαλείπτως
μέχρι τα βαθειά γεράματα. Ξερίζωσαν βίαια από τις πατρογονικές ρίζες χιλιάδες ελληνόπουλα.
Η Ελλάδα είναι μια χώρα που αιμορραγεί . Όχι δεν είναι
ένα ακόμα κοινωνιολογικό φαινόμενο αυτή η συγκεκριμένη «μετανάστευση» . Είναι
έγκλημα . Ουδείς πολιτικός, ουδέν κόμμα, δεν αναλαμβάνει την ευθύνη. Ουδείς
εξ αυτών δεν απαντά στο ερώτημα που καίει κάθε νέο άνθρωπο, κάθε γονιό, κάθε
εργαζόμενο που νιώθει ότι η πατρίδα τον διώχνει:
«Εσείς, κύριοι πολιτικοί τι μου διασφαλίζετε για
να μείνω;»
Και το δεύτερο ερώτημα: «Θα διασφαλίσετε ότι
απρόσκοπτα θα μπορώ να συμμετάσχω στο πολιτικό γίγνεσθαι, να συν διαμορφώσω
προτάσεις/προγράμματα/διαδικασίες, να ελέγξω τα μεγαλοστελέχη σας, να γίνω και
εγώ μέρος της λύσης προφανώς και δια της ψήφου μου;»
Δεν επαιτούμε, ούτε χρειαζόμαστε «πολιτικούς δεκάρικους λόγους».
Ζητάμε εγγυήσεις, διαφάνεια, λογοδοσία, την αυτοκριτική σας και
εμείς θα δώσουμε την μάχη της αθρόας συμμετοχής.
Β.
Τρεις
λόγοι για τους οποίους τα κόμματα δεν δεσμεύονται από εγγυήσεις και δεν
παραχωρούν στους πολίτες ουσιαστική θέση στα όργανα, στα ψηφοδέλτια και στην
διαδικασία εσωτερικού έλεγχό.
Πρώτος λόγος: Γιατί θα αναγκαστούν να
παραδεχτούν την αποτυχία τους.
Η μαζική φυγή των νέων είναι συνέπεια δεκαετιών πολιτικής που
προτίμησε τις πελατειακές σχέσεις έναντι
της παραγωγικής επένδυσης- το βραχυπρόθεσμο κέρδος έναντι της μακροπρόθεσμης
στρατηγικής- τον διορισμό των «δικών μας παιδιών» έναντι της αξιοκρατίας (απλώς
θυμηθείτε τον ρουσφετολογικό διορισμό Κ. Μητσοτάκη από τους Καρατζά και Σημίτη ως
πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας Iven, θυγατρική της Εθνικής
Τράπεζας (2001-2003)ως ) . Να το παραδεχτούν; Θα ισοδυναμούσε με
αυτοκαταστροφή.
Δεύτερος λόγος: Γιατί η πραγματική
συμμετοχή των πολιτών στα κομματικά πράγματα σημαίνει απώλεια του ασφυκτικού
ελέγχου που ασκούν οι κομματικές γραφειοκρατίες αλλά και οι οικονομικοί χορηγοί
τους.
Μια νέα γενιά που θα μπει στα κομματικά όργανα, θα έχει λόγο
στα ψηφοδέλτια, θα ελέγχει τη διαφάνεια και θα ζητά απολογισμό – αυτή η γενιά
είναι ο εφιάλτης κάθε ολιγαρχικής ή και γραφειοκρατικής κομματικής δομής.
Τρίτος λόγος: Γιατί η νέα οικονομία – η
οικονομία της γνώσης – σκοπίμως αγνοείται επειδή έρχεται εξ αντικειμένου σε
ρήξη με το παλιό πελατειακό μοντέλο (παράδειγμα ο ΟΠΕΚΕΠΕ).
Το ΑΕΠΓνώσης τα tokens,
η έρευνα και ανάπτυξη, η κυρίαρχη τεχνητή νοημοσύνη (sovereign AI), η σύνδεση
πανεπιστημίου με παραγωγή – όλοι αυτοί οι όροι είναι απόντες από το λεξιλόγιο
της πλειοψηφίας των κομματικών μηχανισμών. Και δεν είναι απόντες επειδή είναι
«δύσκολοι». Είναι απόντες γιατί η οικονομία της γνώσης απαιτεί αξιοκρατία,
ταχύτητα, αξιολόγηση, αποτελεσματικότητα, λογοδοσία – δηλαδή όλα εκείνα
που το παλιό σύστημα δεν μπορεί και δεν θέλει να προσφέρει. Η γνώση, αν
παραχθεί και αξιοποιηθεί, δεν αφήνει περιθώριο για ρουσφέτι, για «τον ξάδελφο
της γυναίκας του θείου», για την αναξιοκρατική εξέλιξη. Γι’ αυτό την
αποφεύγουν. Δεν είναι «άγνωστη» – είναι επικίνδυνη για την εξουσία
τους.
Γ. Οι εγγυήσεις, η συμμετοχή, η οικονομία της γνώσης
Γ.1 Τρεις οι εγγυήσεις για να παραμείνουμε
Ελλάδα
Κόμματα και πολιτικοί απαντήστε δημόσια, γραπτά καιθετικά.
I. Εγγύηση
για την εργασία και τον μισθό.
Ποιος θα είναι ο ελάχιστος μισθός για έναν πτυχιούχο μηχανικό, γιατρό, δάσκαλο,
ερευνητή; Πώς περιορίζετε την επισφάλεια του;
II. Εγγύηση
για τη στέγη και τη ζωή.
Μπορεί σήμερα ένας νέος άνθρωπος με έναν μέσο μισθό να νοικιάσει μόνος του ένα
αξιοπρεπές σπίτι; Τι κάνετε για την κερδοσκοπία στα ενοίκια; Πώς ενισχύετε την
πρόσβαση στην πρώτη κατοικία;
III. Εγγύηση
για το μέλλον και την αξιοπρέπεια.
Θα μπορέσει ο νέος που μένει για να κάνει οικογένεια στην Ελλάδα, να στείλει τα
παιδιά του σε ένα δημόσιο σχολείο που λειτουργεί, να έχει πρόσβαση σε δημόσια
υγεία χωρίς λίστες αναμονής; Θα γεράσει στον τόπο του με αξιοπρέπεια;
Γ.2 Κάλεσμα για ενεργό συμμετοχή –
όχι μόνο ψήφος, αλλά παρέμβαση
Η ψήφος είναι το ελάχιστο. Εμείς ζητάμε και την ψήφο αλλά και περισσότερα.
Καλούμε κάθε πολίτη, ιδιαίτερα τους νέους:
- Να
μη δώσουν την ψήφο τους «στον καλύτερο», αλλά υπό όρους. Να
ζητήσουν γραπτές δεσμεύσεις πριν μπουν στην κάλπη.
- Να διεκδικήσουν
μια θέση στα κομματικά όργανα – όχι ως κομματικό διακοσμητικό,
αλλά ισότιμα, με δικαίωμα στη διαμόρφωση προγράμματος και λίστας υποψηφίων.
- Να απαιτήσουν
απολογισμό πεπραγμένων από κάθε στέλεχος κάθε κόμματος.
Απολογισμό δημόσιο, με ερωτήσεις με δυνατότητα πρόσβασης σε αρχεία και καλόπιστη κριτική. Δεν μπορεί να ανεχόμαστε τα δύο
κόμματα (ΝΔ & ΠΑΣΟΚ) να χρωστούν κυρίως σε Τράπεζες 1 δις . Να χαρώ την
πολιτική τους αυτονομία.
- Να διεκδικήσουν
διαφάνεια στη χρήση των οικονομικών πόρων κάθε κόμματος – ποιος
τα δίνει, πού πηγαίνουν, ποιος ελέγχει. Ας μην ξαναζήσουμε αφηγήσεις (νέου)
Τσουκάτου που πήρες την «χορηγία» (?) του ενός εκατομμυρίου από την Siemens και κατά δήλωση του την τοποθέτηση στο Ταμείο του ΠΑΣΟΚ
- Να τολμήσουν
οι ίδιοι να γίνουν υποψήφιοι, αν δεν βρίσκουν εκπροσώπηση. Κανένας δεν
θα τους χαρίσει τίποτα. Η πολιτική δεν είναι θέαμα – είναι πράξη.
Γ.3 Η οικονομία της γνώσης ως κυρίαρχη αρχή
λειτουργίας κάθε κόμματος
Δεν ζητάμε λόγια για «ψηφιακό μετασχηματισμό». Ζητάμε ενσωμάτωση
της Νέας Οικονομίας στην ίδια τη λειτουργία του κόμματος.
Κάθε κόμμα που σέβεται τον εαυτό του οφείλει:
- Να
υιοθετήσει απλές, λειτουργικές αρχές οικονομίας της γνώσης στο
εσωτερικό του: αξιοκρατία, ταχύτητα, κυκλική ανατροφοδότηση, ανοιχτά
δεδομένα.
- Να υιοθετήσει
στο πρόγραμμά του τον δείκτη GDPK (ΑΕΠ Γνώσης) και να
θέσει συγκεκριμένους προγραμματικούς στόχους για αύξησή του (π.χ. 20% του ΑΕΠ
έως 2030).
- Να
δεσμευτεί για τη δημιουργία Εθνικής Επιτροπής GDPK και
την έκδοση Ομολόγων Γνώσης.
- Να
διασφαλίσει ότι η παιδεία, η έρευνα, η τεχνολογία, η σύνδεση
πανεπιστημίου-παραγωγής γίνονται εθνικός στόχος.
Χωρίς αυτά, τα περί «ανάπτυξης» είναι κενό γράμμα.
Δ. 1. Προς τα πολιτικά κόμματα:
Η μετανάστευση δεν είναι «μεταναστευτικό πρόβλημα».
Είναι εγχώρια αποτυχία. Τα παιδιά σας δεν φεύγουν επειδή αγαπούν το
εξωτερικό. Φεύγουν επειδή η Ελλάδα δεν τους δίνει λόγο να μείνουν.
Αλλάξτε αυτό. Τώρα. Δώστε
εγγυήσεις. Ανοίξτε τη συμμετοχική την Λαική, την ευρύτερη κοινωνική διαδικασία.
Ενσωματώστε την οικονομία της γνώσης. Ή πείτε καθαρά: «Δεν μπορούμε,
δεν θέλουμε, δεν μας συμφέρει.» Τουλάχιστον η ειλικρίνεια θα είναι μια
αρχή.
Δ.2. Προς τους ψηφοφόρους, ιδίως τους νέους:
Μην είστε θεατές. Γίνετε παίκτες. Μην περιμένετε
να σας καλέσουν – διεκδικήστε. ΨΗΦΙΣΤΕ, ΨΗΦΙΣΤΕ,ΨΗΦΙΣΤΕ Και αν δεν σας απαντούν, τολμήστε να βάλετε
υποψηφιότητα. Η δημοκρατία δεν λειτουργεί μόνη της. Τη λειτουργούμε εμείς. Ή
δεν λειτουργεί.
Χρειαζόμαστε στέγη, εργασία, αξιοπρέπεια, ορίζοντα, όραμα,
οξυγόνο, συμμετοχή, διαφάνεια. Χρειαζόμαστε έναν λόγο να ξυπνάμε το
πρωί και να λέμε: «Αξίζει να είμαι εδώ. Αξίζει να παλέψω.»
Η πολιτική που δεν δίνει αυτόν τον λόγο δεν είναι πολιτική.
Είναι διαχείριση ερήμωσης.
Δημήτρης Σκουτέρης
Πολιτικός Αναλυτής
Ιούνιος 2026
…………………………………………………………………………………
ΠΡΟΣ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ - ΚΕΙΜΕΝΟ 2
Σειρά παρεμβάσεων για μια πολιτική που τολμά να
κοιτάζει την πραγματικότητα
Δημήτρης Σκουτέρης – Πολιτικός Αναλυτής
……………………………………………………………………….
Ο Δημήτρης Σκουτέρης είναι πολιτικός
αναλυτής, skouterisd@gmail.com,
https://www.facebook.com/dimitris.skouteris.94, @skouterisd, https://skouterisd.blogspot.com. Συγγραφέας
των βιβλίων 1, Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν Γνώσης (ΑΕΠΓ-GDPK ). Η
Επίδραση του στη Μείωση του Δημόσιου Χρέους. Η συμβολή του στην Οικονομική
Ανάπτυξη.
2. Η Αγάπη ήταν που μας κράτησε Όρθιους. Αγάπη,
Αλήθεια, Αγώνας, Απώλεια, Αθανασία. Νίκη ή Ήττα;
3. Η Κυρά Νοημοσύνη (παιδικό)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου